Silikon kauçuk olarak imal edilmiş izolatör gövdesi hidrofobik yapıya sahiptir. Kısacası üzerine gelen suyu itme yeteneği vardır. Yaprak üzerindeki su düz tabaka yerine damlacıklar halinde durur.

Damlacıklar halinde olması, izolatör üzerinde kaçak akımların oluşmasını engeller veya çok aşağı seviyeye indirir. Bu sayede, yağmurlu veya rutubetli havalarda elektriğin yüzeysel atlamasını önler ve gerilim dayanım kuvvetini artırmış olur. Düşük kaçak akım değeri sayesinde, yüzeyde deşarj oluşmasını ve ısınmayı (erozyon) azaltır.

Hidrofobik özellik, izolatörün kendini temizleme özelliği yaratarak kullanım süresim uzatmaya ve ihtiyaç duyulabilecek bakım giderlerinin maliyetinin azalmasını sağlar. Hidrofobik özelliğin gerekçesi, silikon kauçuğun düşük molekül ağırlık yapısındandır. Silikonun düşük molekül ağırlığa sahip olması gövde üzerinde ıslanmayan bir tabakanın oluşmasını sağlamaktadır. Bu tabaka son derece ince, az sayıda molekülden oluşmuş fakat tüm yüzeye yayılmış hidrofobik tabakadır. Düşük molekül ağırlığı sayesinde su damlacıkları silikon izolatörün yüzeyine yayılmıştır. Bu özelliğin yaşam boyunca dikkate alınmayacak kadar azaldığı ve bu azalmanın diğer özelliklerine etkilemediği kanıtlanmıştır. Silikonun bir başka özelliği ise kirlenmiş zerrecikleri enkapsüle etmesidir.

Çok kirli havalarda, hidrofobik özellik geçici olarak azalabilir fakat hava koşulları nomale döndüğünde tekrar eski haline gelir. Bu konuda yapılan 1000 saatlik tuz buharı testinden sonra bir kaç gün içerisinde başlangıçtaki hidrofobik değere döndüğü görülmüştür. Havanın kuruması ve ortam sıcaklığının artması, UV ışınlarının varlığı, geri dönüş süresini kısaltmaktadır. İzolatörde su emme özelliği, suyun yüzeyde yayılmasına sebep olur. Gövde yapımında kullanılan yalıtım malzemesi iki sınıfa ayrılır. Bunlar hidrofilik (Suyu seven) ve hidrofobik (Suyu iten) diye adlandırılır.